Öncelikle yorumumu okuyacakları uyarayım
kitap içeriğine giriyorum.
Her güzel şeyin niye sonu olur anlamıyorum. Bitmesini hiç istemediğim kitaplardandı. Özellikle uzun zaman sonra okurken unuttuğum hisleri yaşatırken bitmesi hiç iyi olmadı.
Ahu'nun Can'la evlilik hayatı çok eğlenceliydi. Duygularındaki inişler çıkışlar, alınganlıklar, kuruntular ve sebepsiz yere yarattığı stres... Çok güzeldi. Çok gerçekçiydi. İlgi bekler tavırları, Can'ı kıskanmaları ve adamın burnundan getirmeleri, sabrını sınamaları ve bütün bunların yanında hormonlarındaki değişimler... Bazı yerlerde itiraf etmek gerekirse kahkaha attım bazı yerlerde sinir oldum. Can iyi sabırlı... Aşk bu olsa gerek Ahu ve Can ilişkisinde ise balkonda otururken birbirlerine sarf ettikleri şu cümleler çok romantikti.
Ahu "Sana geri döndüm..." dedi. Kocası karının bedenini daha sıkı sararak karşılık verdi. "Ben de hep bekledim."
Aslı ise bambaşka bir dünya... O kadar güvensiz ki böyle bir insanın yaşayabilmesi bile tuhaf geldi. Hakan ile ilişkisinde bile bu güvensizlikleri bu seviyeye getirdi. Gerçi Hakan'da gerçekten seviyormuş. Sonunda
"kalman için ne yapmam, ne söylemem gerekiyorsa yaparım. Lütfen..." demesi işte adamın gerçekten sevmesinin kanıtı. Hakan gibi erkekler var mı dünya da tereddütlüyüm eğer varsa bulmak gerek
Sibel... Sibel'e diyecek bir şey yok... Düğün günlerinden kitabın sonuna kadar olaylı bir evlilik. Resmen bir rahat yüzü göremedi kızcağız. Gerçi kaşındığı ve hak ettiği noktalar vardı ama neyse. Baran'ın Sibel'e vurup, karısı dahi olsa ona tecavüz edercesine sahip olması öfkemi tavan yaptı. İnanılmaz sinirlendim ve sinirimden kitabı masaya bırakıp sakinleşinceye kadar elime alamadım. Gerçi Vefa Hanım'ın da yardımıyla sakinleşip düşündüğümde evet Baran'ın da haklı olduğu taraflar vardı yine de... Ne bileyim sinir etti işte beni. Çiftlikte attan düşmesinden sonra Baran'ın hastaneye gelişi ve Sibel'e karşılaşması çok romantikti. Vay be Baran sevgisini gösterdi dedim. Aslında adam başından beri gösteriyordu ya neyse Tamam olaylar düzeldi hadi her şey yoluna girdi dedim Baran vuruldu. O satırları okurken zaten dudaklarımı yemişim şimdi çok acıyor... Ama onlar da mutlular artık. Üstelik Sibel'de hamile. Daha en olsun tam Baran'ın istediği şey.
Sibel Baran ikilisinde hoşuma giden konuşmalar vardı onları belirtmem gerek...
Sibel'in Harmes çantanın değerini anlatmak için Baran'a verdiği örnek çok güzeldi. Tam bir erkeğin anlayabileceği şekilde
"Düşün, harika bir arsa görüyorsun. Deniz kenarında muhteşem. Üstüne çok sayıda ultra lüks villa inşa etme şansın var. Ve bu arsanın peşinde pek çok inşaat şirkedi daha var. Ne hissedersin?"
"Oraya ben sahip olmak isterim."
"Aynen. İşte öyle bir his."
Baran dişlerini göstererek sırıttı. "Ah şimdi çok iyi anlıyorum. Neden daha önce söylemedin? Bu çantaya yatırım yapmanın, tıpkı bir arsaya yatırım yapmak kadar karlı olacağını."
Kahkaha attım bu satırlarda Ve bir de Baran hastanede kendine geldiğinde Sibel'e söyledikleri gülümsetti beni. Çok tatlı adam bu Baran ya
"En büyük desteğin... her zaman ben olacağım."
Vee bir de
Nazlı&Kadir cephesi var. Onları es geçmek mümkün değil. Aslı diyordu yanılmıyorsam ikinci Baran&Sibel vakası aynen öyle vallaha. Sadece sanki Nazlı Sibel'den daha kurnaz çünkü biraz Kadir'i parmağında oynatıyor gibi. Gerçi evlendiklerinde nasıl olur bilemem ama Herhalde Baran ve Kadir'in annesi ikinci bir Sibel modelinde gelini kaldıramaz ve devam kitabında yüksek tansiyondan gider...
Çok beğendim çok güzeldi kitap. Kah eğlendim güldüm kah sinirlendim kızdım saydırdım kah romantikliğin içinde tebessümle okudum.
Serinin kitapları sırasıyla aşağıda yazıyor:
Kitabın konusunu aşağıda belirtmiş bulunuyorum:
"Aşkın tüm coşkusunu hissedeceğiniz tutku dolu yeni bir romantik komediye hazır mısınız? Okurlarını özlediği karakterlere kavuşturacak olan Vefa Enver'in okumaya ara vermeden son sayfasına ulaşacağınız yeni romanı...Bunu Sen İstedin!
Ne dilediğinize dikkat edin çünkü gerçekleşebilir. Onlarınki gibi tutku dolu bir aşk yaşarken bir kadın ve bir erkeğin tek dileği olabilirdi. Sonsuza kadar birbirlerine ait olmak.
Sibel hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark ettiğinde Baran ile evlenip onun soyadını almıştı bile..."
