Kitabın yorumu için tıklayınız!
"O çocuk yıllarca gözümün önünde o kadar yalnızdı ki... Ben sadece bir yuvası olsun istedim. Onu seven biriyle mutlu olur dedim ama... Sen geldiğinde ben bambaşka bir Yusuf gördüm Eylül," dedi şefkat oldu sesiyle. "Gözleri parlayan, kendine acımayan, hatta umur eden bir Yusuf... O zaman anladım aslında onun sevmekten kaçmadığını. Yalnızca doğru insanı bekliyormuş kalbi. Seni bekliyormuş..."
***
"Ben... Onun yanındayken tamamlanıyorum sanki. Hayatım boyunca hep bir parçam eksikmiş de onunla tamamlanmış gibi," deyip hüzünle devam ettim. "Anlam veremiyorum aslında bu hisse ama böyle. Hep varmış gibi o, hep içimdeymiş gibi. Hiç yabancılamadı yüreğim. Utansam da kendimi suçlasam da istedim onu. Elini tutmayı bu hayatta hiçbir şeyi istemediğim kadar çok istedim aa yapamadım," derken bir hıçkırık kaçtı dudaklarımın arasından. "Başkasının mutsuzluğu üzerine mutluluk kurmaktan korktum."
***






