Evde önemsiz şeylerle uğraşarak vakit geçirdim ve sonunda uçağıma iki saat kala evden çıkıp havaalanına doğru gittim. Arabamı havaalanında bırakma düşüncesiyle yol alırken kalbimde ufaktan ufaktan kendini göstermeye başlayan bir heyecan vardı. Belki ilk iş görüşmem değildi ama yeni hayatıma dair atılan bu yeni adım benim için fazlasıyla heyecan vericiydi.
Havaalanına girdiğimde arabamı otoparka park edip içeriye girdim ve telefonla ayırttığım biletimi alıp uçuş saatimin gelmesini içerideki banklardan birine oturarak beklemeye başladım. Sabırsızlıkla oturduğum yerde ayağımı sallarken etrafa göz gezdiriyordum. Sanki içim içime sığmıyor gibiydi görüntüm ama aksine oldukça rahat hissediyordum. Sanki şu kapıdan girdiğimden beri üzerimdeki bütün yüklerden arınmış gibiydim. Aklımda ruhum kadar rahattı şuanda.
