Koşmaya
devam ederken korktuğumu fark ettim. Deli gibi korkmuştum. O yüzden kaçıyordum.
Annem hayatımıza yabancı bir adamın gireceğini söylüyordu. Onun hayatına çoktan
girmiş olan yabancı bir adamın ve bir… bebeğin.
İnanmak
çok zordu. Düşünmeye ise dayanamıyordum. O anneydi. Böyle büyük hatalar
yapamazdı. Çocuk olan bendim. Hata yapması gereken ben olmalıydım, o değil. O
bana bunların bir hata olduğunu söylemeliydi. Bunun büyük bir sorumsuzluk
olduğunu…
Bir
bebek! Buna nasıl alışabilirdi ki bir insan? Annesinin tanımadığı birisinden
hamile olduğunu öğrenen bir çocuk nasıl tepki verirdi? Bilmiyordum. Sadece
annemden olabildiğince uzağa kaçmak istiyordum. Şu an ona anne demek bile o
kadar zor geliyordu ki.
