It Ends With Us
Yaptığım seçim, bazen en zor kararların büyük olasılıkla en iyi sonuçlara yol açacağını anlamama yardımcı oldu.
*****
"Atlas..." Adını sanki ardından korkunç bir şey gelecekmiş gibi söylemiştim ama sözümü kesti.
"Lily." Adımı gülümseyerek, sanki adına ekleyebileceğim hiçbir şey korkunç olmazmış gibi söylemişti.
"Hayatım karmaşık." Bir uyarı gibi söylemek istememiştim ama öyle olmuştu.
"Karmaşadan kurtulmana yardım etmek istiyorum."
"Senin varlığının, durumu daha da karıştırmasından korkuyorum."
Kuşkuyla baktı. "Senin mi yoksa Ryle'ın hayatını mı karmaşaya sokacağım?"
"Onun karmaşaları benim karmaşalarım haline geliyor. O benim çocuğumun babası."
Atlas çok hafif başını eğdi. "Kesinlikle. Kızının babası. Senin kocan değil, bu yüzden onun duyguları için duyduğun kaygının, seni başına gelebilecek en iyi ikinci şeyden vazgeçirmesine izin vermemelisin."
Bunu öylesine inançla söylemişti ki tıpkı Plinko oyun pulu gibi, yüreğim göğüs kafesimde yuvarlanıyormuşçasına geliyordu. Başıma gelen en iyi ikinci şey mi? Keşke bize olan güveni bulaşıcı olsaydı. "Başıma gelen en iyi ilk şey ne ki?"
Anlamlı anlamlı bana baktı. "Emerson."
.jpeg)

