Kitabın yorumu için tıklayınız!
"Beni görebiliyor musun?" dediğinde hafif bir hırıltılı erkek sesiyle konuştuğunu fark ettim.
"Elbette görüyorum. Seni ben çağırdım." Demek ki görünmezlik yeteneği olabilir. Davetimin nasıl böyle bir büyüyü etkisiz hale getirmiş olmasını daha sonra düşünecektim.
Gülerken ellerini beline yasladı. "Yalnızca kimin vahşi ormanda davet çemberi çizecek kadar aptal olduğunu görmeye gelmiştim," dedi. Sırıtışı silinirken beni yeni görüyormuş gibi tepeden tırnağa süzerken çenemde biten saçlarımı, anneme çeken mavi gözlerimi, sade elbisemi ve ayakkabılarımı inceliyordu. "Beni görmemen gerekirdi."
Bileziğimi saklamak için bileğimi çevirdim. "Eh, görüyorum ve bir anlaşmak yapmak istiyorum," dedim.
Pis pis sırıtırken altdudağına değen sivri dişlerini gösteriyordu. "Peki fanilerle anlaşma yapmaktan ne gibi bir çıkarım olabilir?"
"En azından merakını tatmin edeceğin kesin."
*****
