Israrla çalan telefonun sesine gözlerimi açtım. Yatağa ters yatmış hatta uyuyakalmıştım. Ahh… ne güzel dosyaları incelemeye dalmış ve sonunda uyku bedenimi ele geçirirken yatağa girememiştim. Çalmaya devam eden telefonumu kağıtların ve dağılmış yatağın içinde ararken kendime saydırıyordum. En sonunda telefonu bulmanın verdiği zafer hissiyle kimin aradığına bakmadan açtım.
“Alo?” sesim uyku sersemi olduğumu net bir şekilde belli ediyordu.
"Biliyordum! Uyuyakalacağını biliyordum!”
“Ne?”
“Ashley iş görüşmeni unutma diye aradım! Ama görünen o ki, unutmuşsun!”
Lanet olsun! Lanet olsun! Bir kez daha lanet olsun! Yataktan nasıl çıktığımı, Justin’in telefonunu nasıl geçiştirircesine kapattığımı hatırlamıyorum. Olabildiğim en hızlı şekilde banyoya girip duş aldım.
Hiç bu kadar hızlı hazırlanmamıştım ama bir saat içinde duşumu almış saçlarımı yapmış ve üzerimi giyinmiştim. Uykusuzluğum gözaltlarımın mor olmasıyla belli oluyordu, onu da makyajla kapattıktan sonra gerekli olabilecek eşyalarımı çantama koyup odadan çıktım. Koşturur gibi yürüyerek otelden çıkıp bir taksiye binmem arasında geçen süre o kadar kısaydı ki istesem bu kadar hızlı hareket edemezdim sanırım.
