Birbirimize sarılmış bir halde kapıyı açan kişiye şaşkın bir şekilde bakıyorduk. En çok yakalanmamız mı şaşırtmıştı bizi yoksa yakalayan kişi mi bilmiyorum ama içeriye girmesi en muhtemel kişiye yakalanmıştık.
Brandon kollarını çözerek benden uzaklaştı ve derin bir nefes alarak yapacağı konuşmaya hazırlanıyor gibi görünüyordu. Onun benden iyice uzaklaşıp koltuğa oturmasını izlerken, “İçeri gel Kate, sanırım konuşmamız gerek,” diye mırıldandı. Kate içeriye girerek kapıyı arkasından kapattı. Brandon el hareketiyle Kate’in oturmasını işaret ettiğinde Kate’in bakışları beni buldu. Bende onaylarcasına başımı salladığımda Brandon’ın karşısındaki koltuğa oturdu. İç çekerek onların arasına karıştım ve Brandon’ın yanındaki koltuğa tam Kate’in karşısına da ben oturdum.
Sessizliği nasıl yorumlayacağını bilemediğini belli ederek ilk konuşan Kate oldu. “Sözleşmelerde geçen kuralı biliyorsun değil mi Ashley?” Benim bildiğimi gösterircesine başımı sallamamın artından kaşlarını çatarak anlamamış gözlerle bana baktı. “O zaman niye…”
Kate’in tamamlanmayan cümlesinin cevabını Brandon verdi. “Bizim tanışmamız Ashley’in burada çalışmaya başlamasından öncesine dayanıyor Kate.”
“Ama yine de… ya benim yerime bir başkası gelseydi?”
