Kitabın yorumu için tıklayınız!
Karımı özlüyordum. O boşluk on yıl önce olduğu gibi bugün de boş geliyordu. Hayatımı yas tutarak geçirmek istemiyordum ama onun kalbimdeki yerini de doldurmak istemiyordum. O yeri ona ben vermiştim. Her zaman onun olacaktı.
***
Ölüm, yaşayanlardan yaklaşık sonsuzluk boyunca küçük bir mutluluk parçası çalmalıydı. Bu, o kişinin hayatının birilerine bir anlamı kattığını gösteriyordu.
***
"Eğer Gracelyn'in kız arkadaşın olmasını istiyorsan, benim için sorun yok."
Ona ters ters bakarak hareketlerime birkaç saniye ara verdim. "Geçici olarak burada olduğumuzun farkındasın, değil mi? İki ay daha. Sonra eve döneceğiz. Gracelyn ve Gabe burada yaşıyor. Biz gittiğimizde burada kalacaklar."
"Babaaa..." Gözlerini devirdi. "Sadece iki aylığına olabilirdi. Sonra birbirinize mektup yazarsınız. Belki birbirinizi ziyaret edersiniz. Uzaklık kalbin daha da büyümesini sağlar."
***

